.png)
İnsan karmaşık bir canlıdır. İçi ile dışı ile başkadır. Diğer canlılardan onu ayıran girift bir ruh yapısı vardır.
Uzmanlara göre de çoğu hastalıkların sebebi ruha inen darbelere karşı savunmasız kalmaktır. İncinir, kırılır insan. Bazen beklemekten yorulur. Bazen de sabır yorar insanı. Anlamak yorar bazen de anlaşılmamak.
Şifa arar. Bu bedene ait bir marazsa iradi olur. Doktora gider ve reçete arar. Eczanelere gider ilaç arar. Yetmedi mi bitkisel deva arar. Eğer ruhuna ait bir maraz varsa gayri iradi bir arayış başlar yine insanın içinde. Bazen bir türküye, bazen, şiire, bazen bir fotoğrafa tutunur. Derdi kalbe koyan devayı da koyacaktır. Kapıya kilit koyan anahtarı ihmal etmez ama çoğu zaman içerideki anahtarı Kaf dağının ardında arar da harap olur insan.
Yaşlı bir kadına sordum bir gün. Çalıştığım yere geliyor, dakikalarca duruyor, sonra da ellerimi elleriniz arasına alıp gidiyorsunuz. Bir şey arıyorsanız yardımcı olayım. İsminin Anne Maria olduğunu öğrendiğimde, ona Annemarie Schimmel'i okuduğumu söyledim; gözleri doldu. Tanıyor musun onu deyince duvardaki Mevlâna şiirini gösterdim. Ah dedi hiç dikkat etmedim şimdiye kadar. Rumî o. Nasıl tanımam!.. Schimmel'i de iyi tanırım. Hafızı konuştuk, Mevlânâ'yı, Attar'ı... Aradığım ne bilmiyorum. Ama buradaki müzik ve siz ruhuma iyi geliyorsunuz çocuğum dedi. Tebessüm ettim. İnsan insana şifadır. Ama maalesef şimdilerde daha çok zehre dönüşüyor dedim. Ellerimi sıktı yine ve yavaş adımlarla evine gitti.
Eskiye göre daha çok insan var. Sosyal medya var. Binlerce takipçi, hayranı var insanoğlunun ama Özdemir Asaf'ın da dediği gibi "İnsanlar, insanların içinde, insana hasret yaşarlar…” Oysa yerine göre bir tebessüm ne güzel bir sadaka ne güzel bir merhemdir. Nebevî düstur boşa değildir. Şair Ramazan Samet Yıldırım'ın “Düş Uçurumu” isimli kitabında bir bölüm vardı.
"Bazılarımız şiirlere tutunuyor,
Bazılarımız şarkılara,
Bazılarımız kitaplara.
Sanırım artık insan,
Tutunamıyor insana"
Oysa insan şifadır insan için. Telefon ile bile olsa uzaklardan gelen bir "Nasılsın?" sözü kilometrelerce ötede iyi gelir insanın ruhuna.
Gökhan Bozkuş
